نوردهی طولانی می‌تواند عکس‌هایی زیبا، منحصر به فرد و خیره کننده‌ای از مناظر را به وجود آورد. اگر تجربه‌ عکاسی با نوردهی طولانی را نداشته باشید، پیدا کردن سرعت شاتر مناسب برایتان خیلی سخت خواهد بود. حال نوردهی طولانی چه ویژگی هایی دارد؟ و چطور باید سرعت شاتر مناسب صحنه‌‌ مورد نظرمان را پیدا کنیم؟ در مطلب امروز لنزک، در مورد نوردهی طولانی، نرم کردن و تاکید بر حرکت صحبت خواهیم کرد.

نوردهی طولانی یک تکنیک عکاسی قدیمی و شناخته شده است. به طور کلی در این تکنیک شما بدون تغییر دادن عوامل دیگری همچون ایزو و دیافراگم، مقدار نور وارد شده به دوربین را افزایش می‌دهید. نوردهی طولانی علاوه بر افزایش روشنایی عکس بر نحوه دیده شدن اجسام متحرک نیز اثر می گذارد.

که من آنها را به دو دسته تقسیم میکنم: تاکید بر حرکت و نرم کردن حرکت

تاکید بر حرکت

عکاسی از المان‌های متحرک همچون ابرها، آبشارها یا امواج با نوردهی طولانی ردی از حرکات آنها در عکس به جا می‌گذارد. به این صورت حسی از حرکت کردن المان‌ها به عکس شما اضافه شده و آن را پویاتر و چشم نوازتر می کند.

چطور باید سرعت شاتر مناسب را برای این افکت انتخاب کنیم؟

اگر المان مورد نظرتان حرکتی متناوب دارد، مثلا آبشار، ابر یا رودخانه، هر چه نوردهی را طولانی‌تر انتخاب کنید، حرکت آن ها بیشتر به نظر می‌آید. برای عکاسی از حرکات سریع می‌توانید سرعت شاتر را ۰٫۵ ثانیه انتخاب کنید و اگر حرکات سوژه‌تان کندتر است از سرعت شاتر طولانی‌تری استفاده نمایید.

 

برای ثبت این عکس من حدودا ۶۰ سانتی‌متر از یک آبشار کوچک فاصله داشتم (تنها نیم متر ارتفاع داشت). آب دائما در حال حرکت بود و بر لبه صخره ها می ریخت. من می‌دانستم که اگر سرعت شاتر را ۱ ثانیه قرار دهم افکت تاکید حرکت آبشار ایجاد می‌شود ولی می‌خواستم که آب جمع شده زیر آبشار هم نرم و مطلوب به نظر برسد. به همین علت سرعت شاتر را ۲۰ ثانیه انتخاب کردم.

اگر سوژه‌ با وقفه های معینی حرکت می کند، مثل موج آب دریا، باید زمان حرکت را اندازه گیری کنید. برای مثال اگر می‌خواهید افکتی از حرکت بازگشتی آب به دریا ایجاد کنید، اجازه دهید آب تا انتهای ساحل حرکت کرده و سپس مقدار زمان بازگشت آب به درون دریا را تخمین بزنید. سرعت شاتر مناسب این نوع عکاسی می‌تواند چیزی در حدود ۱٫۴ تا ۲ثانیه باشد.

 

در عکس بالایی من از سرعت شاتر ۰٫۶ ثانیه استفاده کردم و در عکس پایین سرعت شاتر ۰٫۸ ثانیه بوده است. در هر دو موقعیت آب با وقفه بالا و پایین می رفت و جریان متناوب و در یک جهت وجود نداشت.

بعد از انجام کادربندی، زمان برگشت آب به درون دریا را تخمین زدم که چیزی حدود یک ثانیه بود. سپس ایزو و دیافراگم را تنظیم کردم و چندین بار از صحنه‌ی برگشت آب به دریا عکس گرفتم. بهتر است از این نوع صحنه‌ها عکس های متعددی بگیرید تا شانستان در بدست آوردن افکت مورد نظر افزایش پیدا کند.

نرم کردن حرکت

گاها پیش می‌آید که حرکات موجود در عکس نه تنها زیبایی به آن نمی‌بخشد بلکه حتی نگاه بیننده را از دیدن المان‌های مهم صحنه باز می‌دارد. این موضوع در عکس‌های گرفته‌ شد از آب، چه در ابعاد بزرگ مثل دریاها و اقیانوس و چه در ابعاد کوچکتر مثل رودخانه و برکه کاملا مشهود است. حرکت موج، حتی کوچکترین موج های آب می‌تواند چشم بیننده را به خود معطوف کرده و آن از المان‌های مهمتر همچون پس زمینه و یا پیش زمینه دور کند. از طرف دیگر لطیف سازی بافت و تکسچر آب می‌تواند زیبایی دلنشینی به عکس شما ببخشد.

چطور باید سرعت شاتر مناسب را برای این افکت انتخاب کنیم؟

این تکنیک بسیار ساده است. حرکات ظریفی همچون چین و شِکَن‌های آب نیاز به سرعت شاتری در حدود ۰٫۵ الی ۵ ثانیه دارد. حرکات شدیدتر مثل امواج اقیانوس مستلزم سرعت بالاتری در حدود ۱۰ ثانیه می‌باشد.

 

در این عکس (گرفته شده در Dead Sea)، سرعت شاتر ۱٫۳۰ ثانیه مورد استفاده قرار گرفته شده است. البته این یک مورد نادر بود که حرکت خیلی ملایم آب که به خاطر باد ملایم ایجاد شده بود می توانست با یک سرعت شاتر تقریبا سریع نرم شود.

 

در این عکس من باید از سرعت شاتر ۳۰ ثانیه استفاده می کردم، چراکه آن صبح دریا بسیار مواج و خشن بود. من برای داشتن آنچنان نوردهی طولانی (۳۰ ثانیه) برای نرم کردن حرکت آب مجبور شدم از فیلتر کاهنده نور پنج پله (ND 5 stop) استفاده کنم. قصد من از نرم کردن حرکت آب، جلب توجه بیننده به بافت نمکی پیش زمینه بود. با لطیف کردن حرکات، بافت اصلی آب حذف شده و ظاهر دلپذیری را برای آن به ارمغان آورده است.

همچنان نمی‌دانید باید چه کار کنید؟

اگر همچنان نمی‌دانید که از چه سرعت شاتری باید استفاده کنید، می‌توانید با استفاده از فلوچارت زیر سریعتر به سرعت شاتر مورد نظرتان برسید.

 

عکاسی با نوردهی طولانی در روشنایی روز و یا حتی در وضعیت‌های کم نور همچون زمان طلوع و غروب خورشید می‌تواند دشوار باشد، چون حتی با وجود دیافراگم بسته یا ایزوی پایین ممکن است عکستان بیش از حد روشن (over exposed) شود. معمولا می‌‌توان برای حل این مشکل از فیلتر کاهنده نور یا ND استفاده کرد. هر چه بیشتر تمرین کنید درک بهتری از سرعت شاتر مورد نیازتان برای صحنه‌های عکاسی پیدا خواهید کرد.